نگهداری لاوبرد (طوطی برزیلی): قفس، تغذیه و سلامت

لاوبرد (Lovebird) که در ایران بیشتر با نام طوطی برزیلی شناخته می‌شود، طوطی کوچک، پرانرژی و باهوشی است. لاوبرد با عروس هلندی فرق دارد؛ عروس هلندی یا کاکاتیل عضو دیگری از خانواده‌ی طوطی‌سانان است و نیازهای رفتاری متفاوتی دارد. اگر بین این دو مردد هستید، راهنمای نگهداری عروس هلندی را هم بخوانید.

دلبستگی شدید (و گاهی حسادت)

لاوبرد اجتماعی است، اما اسم «مرغ عشق» به این معنی نیست که حتماً باید جفت داشته باشد. یک پرنده‌ی تنها در صورتی می‌تواند زندگی خوبی داشته باشد که هر روز تعامل، پرواز کنترل‌شده و سرگرمی کافی دریافت کند.

• اگر تک نگهداری شود، نیاز به تعامل روزانه‌ی زیاد با صاحبش دارد، وگرنه دچار استرس و تنهایی می‌شود.
• در برخی موارد لاوبرد نسبت به سایر اعضای خانواده یا حتی پرنده‌های دیگر رفتار حسودانه یا پرخاشگرانه نشان می‌دهد؛ این بخشی از طبیعتش است، نه لزوماً «بدخلقی».
• نگهداری یک جفت لاوبرد می‌تواند نیاز اجتماعی‌اش را برآورده کند، اما ممکن است کمی از وابستگی‌اش به انسان کم کند.

انرژی و رفتار

• لاوبرد پرنده‌ای فعال و بازیگوش است؛ عاشق جویدن و کندن اشیا (از جمله کاغذ) است؛ مراقب باشید تکه‌های کوچک فلز یا پلاستیک در دسترسش نباشد، چون بلعیدن آن‌ها می‌تواند به مشکلات چینه‌دان و سنگدان منجر شود.
• برخلاف کاکاتیل و مرغ عشق، معمولاً کمتر صحبت می‌کند ولی صدایش می‌تواند نسبتاً بلند و تیز باشد.
• نیاز به اسباب‌بازی‌های قابل‌جویدن برای اشغال ذهنش دارد.

قفس، خواب و امنیت خانه

1. قفس عریض انتخاب کنید تا پرنده بتواند چند بال‌زدن افقی داشته باشد؛ فاصله‌ی میله‌ها باید آن‌قدر کم باشد که سر پرنده گیر نکند.
2. نشیمن‌های چوب طبیعی با قطرهای مختلف بگذارید و از روکش سمباده‌ای نشیمن استفاده نکنید؛ این روکش کف پا را زخمی می‌کند.
3. روزانه زمان امن بیرون قفس فراهم کنید. پنجره، پنکه سقفی، ظرف آب داغ و سیم برق باید از قبل ایمن شده باشند.
4. شب‌ها حدود ۱۰ تا ۱۲ ساعت تاریکی و آرامش پیوسته لازم است. کم‌خوابی می‌تواند جیغ، گازگرفتن و رفتارهای هورمونی را بیشتر کند.

لاوبردها گاهی نوارهای کاغذی را می‌گیرند و در پرهای کمرشان جا می‌دهند تا به لانه ببرند — رفتاری کاملاً طبیعی و بامزه که مخصوص این گونه است.

تغذیه

رژیم فقط دانه‌ای چربی بالا و کمبود ویتامین و کلسیم ایجاد می‌کند. پلت متناسب با جثه را در کنار سبزیجاتی مثل فلفل دلمه‌ای، هویج، بروکلی و سبزی‌های برگ‌تیره ارائه کنید؛ میوه و دانه سهم محدودتری داشته باشند. تغییر رژیم باید تدریجی و همراه با وزن‌کشی باشد، چون پرنده ممکن است غذای ناآشنا را نخورد. برنامه‌ی کامل را در اصول تغذیه طوطی‌سانان ببینید.

آووکادو، شکلات، کافئین، الکل و خوراکی‌های بسیار شور یا شیرین مناسب نیستند. ظرف آب و غذای تازه را روزانه بشویید و غذای مرطوب را بعد از چند ساعت از قفس خارج کنید.

نظافت و مراقبت پیشگیرانه

• کف قفس را با کاغذ ساده بپوشانید تا مقدار و ظاهر مدفوع قابل مشاهده باشد.
• دود سیگار، عطر و اسپری، شمع معطر و بخار ظروف نچسب بیش‌ازحد داغ برای دستگاه تنفسی پرنده خطرناک‌اند.
• وزن را هفته‌ای یک‌بار با ترازوی گرمی ثبت کنید؛ کاهش وزن گاهی پیش از تغییر ظاهری دیده می‌شود.
• پس از خرید، معاینه‌ی اولیه و جداسازی از پرندگان دیگر تا زمان تأیید دامپزشک پرندگان تصمیم عاقلانه‌ای است؛ این همان قرنطینه‌ای است که می‌تواند بیماری‌های نهفته مثل پسیتاکوز را پیش از انتقال به بقیه‌ی پرنده‌ها یا حتی اعضای خانواده آشکار کند.

نشانه‌های هشدار

پف‌کردن مداوم، نشستن کف قفس، کاهش اشتها یا وزن، تغییر واضح مدفوع، ترشح چشم و بینی، تنفس با دهان باز یا حرکت دم با هر نفس را جدی بگیرید. پرندگان معمولاً بیماری را پنهان می‌کنند؛ منتظر نمانید تا کاملاً بی‌حال شوند. فهرست کامل‌تر را در نشانه‌های بیماری حیوانات اگزوتیک بخوانید.

با خواب کافی، رژیم متعادل، پرواز و تعامل روزانه، لاوبرد می‌تواند حدود ۱۰ تا ۱۵ سال همراهی فعال باشد. پیش از خرید فقط به جثه‌ی کوچک او نگاه نکنید؛ این طوطی کوچک به همان اندازه‌ی یک حیوان بزرگ به وقت، هزینه و مراقبت دامپزشکی نیاز دارد.