لاکپشتهای سبز دریایی گالاپاگوس برخلاف انتظار، در نزدیکی جزایر ماندند
لاکپشتهای سبز دریایی (Chelonia mydas) به مهاجرتهای طولانی میان مناطق تغذیه و تخمگذاری شهرت دارند، و پژوهشگران انتظار داشتند جمعیت گالاپاگوس هم مسافتهای زیادی را طی کند. اما مطالعهای از کالج آلما (Alma College) که در نشریهی Frontiers in Amphibian and Reptile Science منتشر شده، تصویر متفاوتی ارائه میدهد. پژوهشگران در سال ۲۰۱۵ روی ۹ لاکپشت بالغ از فرم زرد این گونه (۷ نر و ۲ ماده) که در آبهای کمعمق اطراف چهار جزیره صید شده بودند، فرستندهی ماهوارهای نصب کردند و آنها را تا ۴۱۸ روز ردیابی کردند.
همهی این لاکپشتها در طول دورهی مطالعه درون ذخیرهگاه دریایی گالاپاگوس (با مساحتی حدود ۱۹۸ هزار کیلومتر مربع) باقی ماندند و بیشترشان کمتر از ۲۵ کیلومتر از ساحل فاصله گرفتند. پنج لاکپشت بیشتر وقت خود را اطراف یک جزیره گذراندند، اما چند تن دیگر میان جزایری مانند ایزابلا، سانکریستوبال و اسپانیولا رفتوآمد داشتند؛ این جابهجاییها عمدتاً در فصل خنک (آوریل تا اکتبر) رخ میداد. میانگین قلمرو زیستی هر لاکپشت حدود ۱۵۰۰ کیلومتر مربع برآورد شد.
به گفتهی پژوهشگران، چون برخی لاکپشتها برای تغذیه به آبهای اطراف چند جزیره وابستهاند، حفظ کیفیت زیستگاههای تغذیه در همهی جزایر — و نه فقط یک منطقه — برای حفاظت از این جمعیت ضروری است. این یافتهها همچنین نشان میدهد ذخیرهگاههای دریایی بزرگ میتوانند پوشش مؤثری برای کل چرخهی زندگی روزمرهی این خزندگان در خطر فراهم کنند.