معرفی «گکوی شطرنجی»، گونه‌ای تازه از صخره‌های دره‌های گرم و خشک سیچوان چین
گروهی از پژوهشگران چینی با همکاری متخصصانی از ژاپن و روسیه، گونه‌ی تازه‌ای از گکوها را با نام علمی Gekko tesselatus و نام پیشنهادی «گکوی شطرنجی» معرفی کرده‌اند. این مارمولک در بررسی‌های میدانی تابستان ۲۰۲۵ در شهرستان هِیشویی، در شمال‌غرب استان سیچوان و در ارتفاع حدود ۱۸۰۰ تا ۲۰۵۰ متری پیدا شد. زیستگاه آن دیواره‌های صخره‌ای فرسوده در دره‌های گرم و خشک است و جانوران معمولاً در شکاف‌هایی بالاتر از دو متر از سطح زمین پنهان می‌شوند؛ برخلاف برخی خویشاوندانش در سیچوان، در اطراف خانه‌ها و ساختمان‌ها دیده نشد.
این گکو جثه‌ای متوسط (طول پوزه تا مخرج حدود ۶۵ میلی‌متر)، بدنی باریک و کشیده و سری پهن دارد. رنگ زمینه‌ی آن قهوه‌ای مایل به خاکستری روشن است و نوارهای عرضی تیره و نامنظم روی پشتش طرحی شطرنجی می‌سازند؛ نام علمی گونه هم به همین ویژگی اشاره دارد. نرها شش تا هشت منفذ پیش‌مخرجی دارند که در ماده‌ها دیده نمی‌شود. تحلیل DNA میتوکندریایی نشان داد این گونه تفاوت ژنتیکی چشمگیری با نزدیک‌ترین خویشاوندانش دارد؛ نزدیک‌ترین گونه‌ی صخره‌زی وابسته به آن حدود ۹۰۰ کیلومتر دورتر، در جنگل‌های کارستی جنوب چین زندگی می‌کند.
با این کشف، شمار گونه‌های شناخته‌شده‌ی زیرجنس Japonigekko به ۳۹ می‌رسد که ۲۶ گونه‌ی آن در چین زندگی می‌کنند. نویسندگان مقاله که در مجله‌ی Zoosystematics and Evolution منتشر شده، پیشنهاد کرده‌اند این گونه فعلاً در فهرست سرخ IUCN در رده‌ی «داده‌ی ناکافی» قرار گیرد، چون هنوز اطلاعات کافی درباره‌ی اندازه‌ی جمعیت و گستره‌ی پراکنش آن وجود ندارد. برای علاقه‌مندان گکوها، این یافته یادآوری است که حتی در گروه‌های به‌ظاهر شناخته‌شده هم هنوز گونه‌های کشف‌نشده‌ی زیادی وجود دارد و بسیاری از آن‌ها پیش از شناخت کامل، با کمبود داده درباره‌ی وضعیت حفاظتی روبه‌رو هستند.
منبع: Bioengineer.org — مقاله‌ی اصلی: Zoosystematics and Evolution