کوه‌های سیرا نوادا د سانتا مارتا در کلمبیا هنوز از قارچ کشنده‌ی کیتریدیوم پاک مانده‌اند؛ اما خطر فقط ۲۰ کیلومتر دورتر است
دوزیستان در خطرترین گروه مهره‌داران‌اند و حدود ۴۱ درصد گونه‌هایشان در معرض انقراض قرار دارند. یکی از مهم‌ترین عامل‌های این بحران، قارچ کیتریدیوم است که در ارتفاعات آمریکای مرکزی و جنوبی بخش بزرگی از تنوع قورباغه‌ها و وزغ‌ها را از بین برده است. با این حال، رشته‌کوه منزوی سیرا نوادا د سانتا مارتا در شمال کلمبیا هنوز جمعیت‌های سالمی از دوزیستان دارد: دست‌کم ۴۸ گونه که ۲۵ تای آن‌ها فقط در همین منطقه زندگی می‌کنند.
تیمی به رهبری دانشگاه گنت بلژیک و دانشگاه تریر آلمان بیش از ۲ هزار قورباغه، وزغ و سمندر را در این منطقه از نظر آلودگی به قارچ آزمایش کردند و هیچ نشانه‌ای از آن نیافتند. اما در فاصله‌ی تنها حدود ۲۰ کیلومتری، سویه‌ای بسیار بیماری‌زا از همین قارچ شناسایی شد. به باور پژوهشگران، دشت‌های گرم و خشک پیرامون کوهستان احتمالاً مانند یک سد طبیعی جلوی رسیدن قارچ را گرفته‌اند. آن‌ها هشدار می‌دهند که برخی گونه‌های بومی منطقه به‌شدت مستعد ابتلا هستند و ورود قارچ می‌تواند به همان کاهش گسترده‌ای منجر شود که در جاهای دیگر دیده شده است. نتایج این پژوهش در مجله‌ی Current Biology منتشر شده است.
نکته‌ی مهم برای نگهدارندگان و دامپزشکان دوزیستان این است که به گفته‌ی پژوهشگران، تجهیزات و وسایل آلوده یا جابه‌جایی خود دوزیستان می‌تواند قارچ را از این سد طبیعی عبور دهد. به همین دلیل آن‌ها بر امنیت زیستی سخت‌گیرانه، پایش مداوم بیماری و حفاظت فوری از گونه‌های آسیب‌پذیر تأکید کرده‌اند؛ یادآوری‌ای از این‌که قرنطینه‌ی جانوران تازه‌وارد و ضدعفونی وسایل تراریوم، در مقیاس کوچک هم همان منطق را دارد.